Kaç kez hayretle baktım sana, başlangıcı düne ait bir
pencereden,
öylece durdum ve hayretle baktım. Yeni kent, benim için yasak kent gibiydi ve inatçı manzara kararmaktaydı:
sanki ben,
hiç yoktum en yakınımdaki nesneler bile çabalamıyordu,
anlaşılır
olmak uğruna. Yol sokak lambasını itip geçiyordu,
yabancıydı. Sonra
ötede - bir oda, hissedilebilen ve lambanın ışığıyla
aydınlanmış,-
ramak kalmıştı katılmama, anlayıp kapattılar pencereleri.
Sayfa 5 - iş bankası kültür yayınları·Kitabı okudu