Rezan
@Bezmikitap
Düşünmek, ruhun akıl yoluyla nefes alıp vermesidir
#Freepalestine
İnsan, içinde bulamadığını dışarıda bulabilir mi?
Kendi içine yolculuk yapmadan, kendisine doğru sorular sormadan istikametini belirleyebilir mi? Bir yaprak gibi savrulup giderken, yaşamın ne kadarında etkin olabilir? Sürekli değişen, dönüşen; bu kadar çeldiricinin olduğu bir dünyada ayakları ne kadar yere basabilir?
Kendisiyle ne ölçüde temas edebilir?
Bazen hakikati hep dışarıda bir yerlerde ararız ve bunun için sürekli oradan oraya koşarız. Ancak dönüp kendi iç âlemimizde bir yolculuk yapsak ne çok şey duyacağız. Zira ne demişler: “Kendini bilen Rabbini bilir.” Ya da denilir ki Antik Yunan’da Apollon Tapınağı’nın girişinde bile “Kendini bil” yazılıdır.
Bununla birlikte kendini bilmeyle hapsolmuş bir yaşam biçimi kastedilmez elbette. İnsan,kendisini doğru okuduktan sonra âlemi, tabiatı, insanları ve tüm bunların yaratıcısını da doğru okumaya çalışır. İçimizi okuyamadığımızda, dışarısı da eksik ve sathi kalır.
#Rezan
Yıllar önce (ortaokul) bir hocamın defterime yazdığı öğüdü:
“Kendin olmaktan vazgeçme. Başkalarının seni istekleri doğrultusunda değiştirmesine izin verme. Yoksa sen de o değişen Rezan’dan hiç hoşlanmayacaksın.”
(Defterimi karıştırırken denk geldim ve şu an çok etkilendim. O zamanlar ne demek istediğini anlamamıştım ama şu an ne demek istediğini çok iyi anlıyorum)
Maalesef nakil (aktarım) ve taklit (öykünme) üzerine kurulmuş bir bilimselliğimiz var. Son senelerde bazı cesaretlendirici gelişmeler olsa da yaratıcı fikirler; orijinal, özgün projeler üretmiyoruz. Bu durum özellikle teknoloji alanında çok belirgin fakat insan bilimleri alanında böyle olmaması lazım çünkü tasavvuf gibi kadim bir geleneğimiz var. Eğer bu alanda biraz araştırma yaparsak Batı psikolojisinin ulaştığı insan kavramının çok ötesinde bir bilgelikle buluşuruz. Hiç abartmadan diyebiliriz ki psikoloji, yeni temeller üzerinden tekrardan inşa edilir.