Mahmud Derviş
Unutulacaksın, hiç olmamışsın gibi
Unutulacaksın bir kuşun ölümü gibi
Terk edilmiş bir kilise gibi unutulacaksın,
Geçici bir aşk gibi
Ve kar altındaki bir gül gibi... unutulacaksın
Ben yola aitim... Adımları adımlarımdan önde olanlar var
Görüşlerini benim görüşlerime dayatanlar.
Sözü tabiatıyla saçanlar var
geçmek için hikayeye yahut aydınlatmak için kendinden sonra gelecekleri şarkılı bir iz…
ve bir çan gibi
Unutulacaksın, hiç olmamışsın gibi
ne bir şahıs ne de bir metin... unutulacaksın
Yürüyorum basiretin kılavuzluğunda, belki
bir özgeçmiş verebilirim hikayeye.
Çünkü kelimeler beni yönlendirir ben de onları yönlendiririm.
Ben onların şekliyim onlar özgürce tecelli ederken. Ama benim söyleyeceklerim söylendi.
Çalışan ve acı çeken, dünyanın acımasız davrandığı halka onlar için daha iyi bir dünya olduğu inancını verin.
Böylece halk rahat ve sabırlı olacak. Sabır, umut taşır.