Zulüm ve adaletsizlik, parçalanmış soyu bir arada tutan demir bağı aralıksız olarak döver, bu sayede bağ hiç çürümez, kopmazdı; kader her birine ne kadar sert vurursa ruhları o kadar iç içe geçer, birlik olurdu.
Tanrı katına çıkarıyordu; bu yüzden zor durumda dua etmek iyiydi, beraber dua etmek daha da iyiydi, çünkü beraber taşındığında ağır her şey hafifleşirdi, birlikte yapıldığında bütün hayırlar Tanrı’nın gözünde daha iyiydi.
Bu dünya yarım kalmış devrimlerin kahrını çekiyor Seher. Yapılamamış devrimlerin. O yüzden böyle eciş bücüş, çirkin ve kifayetsiz. Belki o yüzden artık yuvarlak bile değildir, kenarlarından insanların döküldüğü dümdüz bir tepsiye dönüşmüştür.