İhlas sûresi Allah’ı ve sıfatlarını bildirir.
Oradaki ifadelerin tersini düşündüğümüzde insan çıkar karşımıza. "Allah, birdir, sameddir, doğurmayan, doğmayan ve dengi olmayandır". İnsan ise, bunun tam tersidir.
Bir değildir; etrafinda, yanında, çevresinde kendisi gibi birçok varlıkların içindedir, tek olması imkansız, tek kalması zordur. Yalnız kalınca korkar, bunalır ve sıkılır Tek kalmak insana göre değildir çünkü. Tek kalmak yalnızlık. Yalnız kalabilmek için muhtaç olmamak gerekir. Halbuki insan muhtaç bir varlık. Doğduğunda anne ve babaya muhtaç, hayatını sürdürmek için insanlara, hayvanlara, bitkilere muhtaç; ayağını basacağı bir mekana, vaktini bileceği bir zamana muhtaç. Öte yandan hiçbir eksiği gediği olmayan anlamında samed değildir insan. Bir sürü eksiği gediği var. Yemek yemeli, su içmeli, evlenmeli, çocuk sahibi olmalı, işe gitmeli, eve gelmeli... Bunlardan vazgeçmesi, yaşamaktan vazgeçmesi anlamına gelir. Var olması için bir anneden doğmalı. Bu ne demek? Çünkü o, bir doğuran anne sayesinde dünyaya gelmiş; neslinin devamı, varlığının sürdürülmesi doğmaya ve doğurmaya bağlı, eşi olmalı ve aile kurmalıdır. Eş edinmeden, komsuluk etmeden, dost kazanmadan hayatını sürdürmesi ne mümkün insanın? Anne, baba, akraba, komşu, hemşehri, vatandaş onun varlığı için oluşmuş bir çevredir. Bu çevrenin dışına çıkamaz. Uzaya çıksa, tek başına ne kadar yaşayabilir bir insan?