Şey•
@BiSeyda
Oğlanlar, bir at veya midilliyi, diledikleri süre ve dilediklerince hızlı koşup durabilecek bir lokomotif ya da harman dövme makinesi gibi bir şey sanıyorlar; bir midillinin yorulabileceği veya duyguları olduğunu hiç düşünmüyolar.
Reklam
İşte insanların şefkatine ilişkin ilk deneyimim bu oldu, her şeyi zorla yaptılar. Ne istediklerini anlamama fırsat tanımadılar.
Düşüncelerim, yağmurda kimselerin yürümediği dar sokak gibi ıssız ve karanlıktı.
Doğurgan gecelerden payıma sükût düştü.
Kelimeleri bir lodosa serpiştirdim. Lal çocuklar gibi seslendim uçurtmalara. Hayat boğazımda düğümlendi. Sakıncalı tutkularımı mezar taşlarına yazdım. Bu kaçıncı yerle bir oluşu kalbimin?
Tanrım!
Elini kalbime sür ve ellerimi tut.
Elimden tut yoksa düşeceğim...
Reklam