Sarhoştum...
Anılar mezarlığından geçtim
Ayağım takıldı yüzüsütü yere düştüm
Saplandı yüreğime hayal kırıklıkları
Kalkamadı o adam ve ayrılıkları
Tanrı bile kaldıramadı o adamı
Kimse konuşmadı tek kelime geçmedi böylece
Acılar içinde kaldı orada öylece
Gece bütün haykırışları yuttu
Yıldızlar bile söndü adamı uyuttu
Zifiri geceydi yağmur başlamış
Gecenin ihtişamı öfkemi satın almış
Bütün köprüleri cayır cayır yakmış
Kancaları denize atıp gözü iskeleye dalmış
Bir ben bir de o adam
Gözlerim kan çanağı olmuş
Ciğerlerim bitap düşüp solmuş
Asır kalbini kırıp yormuş
Takati dostlara dermanı yollara salmış
Bir ben bir de o adam
Masal bilmiyormuş lanet okudu yol boyunca
Küçülmeye başladı anıları çıkartıp ortaya koyunca
Yalanı özgür bırakıp gerçeğin kabuğunu soyunca
Adam bana baktı ben de ona
Geminiz deryaya göre değil ben de Dünya'ya
İnsanları hesaba katmak hatadır. Herhangi bir insanı hesaba katmak büyük bir hatadır. Bu hatayı her zaman yaptım. Bütün hataların bu en korkuncunu her zaman yaptım, insanları hep hesaba kattım!
Ve bir kez daha geliyoruz aynı limana
Dalıyorum inceden hışırtıyla sana
Düğmeleri kopuk perdeler çekiyor hayat
Derin bir gürültüyle çalıyor saat
Uyan ey sevgili uyan
Ben ve bütün dünya
Haykırıyorum haykırıyoruz
Tramvayın son durağıydı bu liman
Parmak uçlarının ayrıldığı zaman
Saçının telleri üzerime düştüğü an
Aşk değilmi bedenimi zemheri gibi yakan
Uyan ey sevgili uyan
Ben ve bütün dünya
Haykırıyorum haykırıyoruz
Tanrım kaç kere çekeceğiz bu sahneyi
Verdim veriyorum vereceğim galiba herşeyi
Acının sinirlerime verdiği sızıyı hissediyorum
Sızının acıma değdiğini hissediyorum
Uyan ey sevgili uyan
Ben ve bütün dünya
Haykırıyorum haykırıyoruz
Gölgen kayboluyor vuruyor denizin sesi
İnsan yavrusu gidiyor artık çağırın herkesi
Sol gözümden denize iki damla yaş akıyor
Ruhum geceyi tanıdıkça ürperiyor
Uyan ey sevgili uyan
Ben ve bütün dünya