Bihter Çalı
@Bihteer
Uludağ Üniversitesi Ekonometri
Gaziantep
Gaziantep, 14 Ağustos
28 okur puanıMayıs 2020 tarihinde katıldı
İnsanlar arasında belki sıkılacak, zorluklarla karşılaşacaktım. İlk olarak herkese karşı kibar ve içten olmaya karar vermiştim. Fazlasını da kimse isteyemezdi benden. Belki burada da çocuk sayacaklardı beni... Olsun varsın! Herkes nedense budala olduğumu düşünüyor. Evet bir zamanlar çok hastaydım, bir budaladan farksızdım. Peki ama, şimdi, herkesin beni budala olarak gördüğünün farkındaysam nasıl bir budala olabilirim? Bir yere girerken hep şöyle düşünüyorum: "İçeride bir budala olduğumu sanacaklar, ama akıllıyım ben, bunu anlamayacaklar..."
Düşünsenize: Ya işkence etseler ? O zaman acı çekersin, yara bere içinde kalırsın, bedenin acıyla kıvranır. Ama bütün bunlar ruhsal ıstıraptan uzaklaştırır seni. Ölünceye kadar yalnızca yaralarının acısını hissedersin. Ama asıl en büyük acı belki de yaralarının acısı değildir. En önemli olan, bir saat sonra, az sonra, on dakika sonra, biraz sonra, yarım dakika sonra, biraz sonra, o anda ruhunun bedeninden ayrılacağını, artık bir insan olmayacağını, bunun kesin olduğunu, en önemlisi de kesin olduğunu bilmendir.
Kadınlar sahip olunacak köleler değildir. Dinlemeyi denerseniz onların da fikirleri, istekleri olduğunu fark edersiniz. Belki bazen bunlar ağır gelebilir size. Olsun. O zaman paylaşmak başlar işte. Hangi yol olduğuna ortaklaşa karar verip orada yürümek. Ya da üstesinden gelemiyorsan yolda ayrılmak...
