Sevmek, onunla birlikte kalmak demektir. Fantezi dünyasından çıkıp kalıcı bir sevginin mümkün olduğu; yüz yüze, kemik kemiğe bir adanma sevgisinin mümkün olduğu bir dünyaya girmek demektir. Sevmek her bir hücreniz “Kaç!” derken, kalmak demektir.
Yanılsamalar ölür, beklentiler ölür, her şeye sahip olma hırsı, sadece güzel olan her şeye sahip olma isteği, tüm bunlar ölür. Sevgi her zaman ölüm doğasına doğru bir inişe neden olduğundan böyle bir bağlanmanın niye bol miktarda benlik gücü ve ruh gücü gerektirdiğini anlayabiliriz.