Birkitapsever
@Bikahveplease
Öldükten sonra gelecek üne düşkün birisi, onu ve onun ününü hatırlayacak onların da kendisi gibi kısa süre sonra öleceğini, onlardan sonra geleceklerinde aynı akıbete uğrayacağını, hatırasının bu şekilde de parlayıp sönerek birinden öbürüne geçerken sonunda tamamen yok olacağını tahayyül etmez. Haydi hatıran ve hatıranı yaşatacaklar ölümsüz diyelim, bundan sana ne? Övgü ölünün ne işine yarar? Hatta bazı durumlar haricinde yaşayanların ne işine yarar? Öldüğünde başkalarının senin hakkında söyleyeceklerini dert etmekten, doğanın sana şimdi bahşettiklerini umursamıyorsun.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Mantığın var mı?" "Var." "Öyleyse neden kullanmıyorsun? Mantığın işini yapıyorsa başka ne istersin?"
Bir takım şeyler hakkında küstahça yargı verenleri ve senin de kendisi gibi yargı vermeni isteyenleri onaylama. Her şeyi olduğu gibi gör.
Seni rahatsız eden ne? İnsanların kötülükleri mi? Öyleyse, şunları hiç aklından çıkarma: Rasyonel canlılar birbirleri için yaratılmıştır, birbirini hoş görmek adaletin bir parçasıdır, kötülükler istemeden yapılır; birbirine düşman olan, birbirinden nefret eden, şüphelenen, savaşta birbirlerini öldüren onca insan sonunda ölüp küle dönüşmedi mi? Öyleyse sen de buna bir son ver. Bütünden yazgına düşenlerden mi rahatsızlık duyuyorsun? O zaman zihnini tazele: ya İlahi Öngörü, ya atomlar; ya da her şeyin evrenin bir şehre benzediğini kaç kez kanıtladığını hatırla.
Sayfa 30
Yıllar yaşa yaş koyuyor, fakat fikren ve vicdanen büyümek isteğe bağlıymış.
Sayfa 74
