Sen, sevdiğim;
çiy tanesini gül yaprağındaki
dudaklarıyla silen adam...
Anladım: o gün alnında gördüğümde gül buğusunu
güller de hep yakın sayarlar kendilerine seni
ellerinin gölgesinde filizlenir en güzelleri
O günden beri aşk oldu
yüzünden yüzüme vuran gölgesi gülün
ben ki küçük bir kız çocuğu idim bazen
tırnak uçlarında büyüyen
saçları ak pak ihtiyar bazı
ağzının serinliğinde dinlenen
güller üstüne düşer belki neden sonra yüzüm
dolaşır yüzümde ellerin
Geldin mi?
bd