Affetmek ve edilmek, insan içindir. Ancak affın hovarda bahşişi olduğunu sanmak hatadır.Affetmek akılların üstünde olan sultan olan kalbin hareketi olduğu gibi affedilmek de insanın bizzat kendi kalbinde inkilâp yapmasiyle kendisine sunulan zafer hediyesidir. Şüphe yoktur ki affın fermanını hazırlayan kalptir. Hesapça akıl onu anlamasa da kalp kendi kahramanına affı bağışlıyor.Affeden insan da affedilen gibi kalbini yükseltmiş, “insan kalbi böyle olur” dedirtecek olgunluğa ulaştırmış olmalıdır.