Paradoks mu akıl yürütme hatası mı?
paradoksaldır çünkü görünüşte kusursuz gibi görünen bir akıl yürütme sonunda mahkumun da farkına vardığı gibi, apaçık yanlış bir var gıya götürmektedir bizleri. Paradokslar tipik olarak görünüşte sağlam argümanlardan yola çıkıp düpedüz çelişkili ya da kabul edilemez sonuçlara varır. Bazen sonuçtan kaçınmanın yolu yoktur; bu durumda ya sonuca ilişkin kanı ve varsayımların yeniden incelenmesini gerekir, ya da akıl yürütmede bir hata aramak gerekir. Her iki durumda da paradokslar felsefi açıdan önemlidir, çünkü kavram ve akıl yürüt melerim izdeki yanlışlıklara ve tutarsızlıklara örnek oluştururlar.
" Mahkum, en geç önümüzdeki Cumarte siye kadar, şafak sökerken asılacak, ama infazın gerçekleştirileceği günü önceden bil meyecek." Kulağa kötü geliyor ama cingöz mahkumun içi rahat. " İdam Cumartesi günü olamaz çünkü Cuma hala hayattaysam Cu martesi asılacağımı bilirim. Öyleyse son gün Cuma olabilir. Ama Cuma da olamaz çünkü Perşembe hala hayattaysam, Cumartesi asıla mayacağıma göre Cuma asılacağım demektir, yani Cuma asılacağımı biliyor olurum . . . " Dolayısıyla mahkum böyle gün gün geriye sayarak şimdiki zamana kadar gelir ve infazın gerçekleşemeyeceğini keşfettiğinden içi ra hatlar. Salı günü asılması bayağı bir şok etkisi yapar üzerinde! Bazı ünlü paradokslar (birkaçını ilerleyen say falarda ele alacağız) çözümlenmeye şaşırtıcı Paradoks mu yanılgı mı? Belki de her ikisi bir- derecede dirençli çıkmıştır ve filozofların kafa-den. Hikaye (idam paradoksu olarak bilinir) larını karıştırmaya devam etmektedir.