07.02.2023
Şu an Kahramanmaraş’a 200km kala bu yazıları yazmaya başladım. Daha afet bölgesine ulaşamadık ama neredeyse her yer afet bölgesi gibi olmuş. Tüm ülke buraya akın akın geliyor ama kar yağışı ve buzlu yollar yüzünden yol kenarları kaza yapan araçlarla dolu. Öyle anlar ki hiç kimseye hiçbir şeye durup yardım edemiyoruz. Kaybedecek tek bir saniyemiz bile yok. Aksilik o ki şu an hatlar da kesildi. Depremin üzerinden 30 saat geçti ve halâ enkaz altında kalan binlerce insan var. Ne hissetmem gerektiğini bilmiyorum. Karşı taraftan gelen insanlar halâ şok etkisindeler ve kara tabloyu bizlere anlatıyorlar. Halâ yardımın ulaşamadığı insanlar var. Dünden beri haberlere bakmadım. Bilançoyu bilmiyorum. Bu bölgede hakim olan tek şey kar ve kaos.
11:22”
Dinlenme tesislerindeyiz. 135km yolumuz var. Ama depremin etkileri buralarda görülüyor. Marketler bomboş içecek su dahi sıkıntıda. Telefon direkleri yıkılmış, kablolar kopmuş. Herkes ağlamaklı ve herkes ters istikamet yönünde şehri terk ediyor. Sadece bizim gibi ekipler, yardım tırları şehre giriş yapıyor. Nasıl bir yere gidiyoruz tahmin dahi edemiyorum.
-
Gün ve tarih bilgim yok. 2 gecedir otobüste bölük bölük olan 4-5 saatlik uykularla devam ediyorum. Burası kaos, belirsizlik, göz yaşı, ümitsizlik dolu. Dün enkazdan birisi sağ çıkarıldı. Bir kedi de kurtarıldı. Bir de cesede ulaşıldı. Yıkılan 10 evden 8’i halâ ilk günkü gibi duruyor. Her enkaza girilemiyor. Halâ sarsıntılar oluyor. Yağmalamaya karşı mücadelemiz var. Çadırlar engelli, çoluk çocuk dolu. Bir doğum yaptırıldı. Burası savaş bölgesi gibi. Elektrik, su halâ sıkıntı. Doğalgaz da öyle. Tuvalet sıkıntısı ne durumda bilmiyorum. Burada insanlar bizle konuşmak istiyor. Herkes halâ şok etkisinde Bazı şeyleri algılayamıyorlar; kabul edemiyorlar. Onlara bazı şeylerin
"Hesap şöyle: 1yıl boyunca her gün yüzde 1'lik bir iyileşme kaydetseniz, yıl sonu geldiğinde 37 kat daha iyi olursunuz. Tam tersi şekilde, 1 yıl boyunca her gün yüzde 1 daha kötüye gitseniz, neredeyse 0'a kadar inersiniz." "Los Angeles'tan New York'a uçtuğunuzu varsayın. Los Angeles'taki havalimanından yola çıkan bir pilot, yönünü sadece 3,5 derece güneye çevirse New York'a inmek yerine Washington D.C.'ye inersiniz. Bu tür küçük bir değişiklik kalkış anında pek fark edilmez (uçağın burnu sadece 1 metre kadar oynar) ama bütün ABD'ye yapıldığında kendinizi yüzlerce mil ötede bulursunuz."
Eren Bilir
@Bilire4
·
"... ilgili her şeyi küçük parçalara böler ve o parçaları yüzde 1 oranında iyileştirirseniz, hepsini bir araya topladığınızda hatırı sayılır bir düzelme sağlarsınız..."
I. Özel Kamp
Bilmiyordum hayatımın en büyük ve en gerçek tecrübelerimden birisini yaşayacağımı. Bilmiyordum aynı amaçla yürüyen insanların bir araya gelince çok kısa bir zamanda görkemli işler başarabileceğini, gönüllerde tahtlar kurabileceğini. Bilmiyordum ne kadar çok şükretmemiz gereken değerimiz olduğunu.
Yola çıktığımda kafamda soru işaretleri, ön yargılar ve belirsizlikler vardı. Aydın Efeler Gençlik Kampı’na bir bilinmezliğe doğru kamp liderliği yapmaya gidiyordum. Aynı amaçla 8 lider, 1 şef ve farklı şehirlerden farklı hikayeleri olan 135 kampçı yola çıkmıştı. 135 özel insan... Ortopedik engelli, otizmli bireyler ve aileleri yaşadıkları tüm zorlukları bir kenara bırakarak bize güvenip biraz olsun rahatlamak ve keyifli bir hafta geçirmek için kampımıza katıldılar. Kampın kayıt masasında ben vardım. Gelen her kafileyi gördükçe aslında ben de buraya çok şey öğrenmeye geldiğimi fark ettim. Bizler pek çok zaman sahip olduğumuz değerlerin kıymetini bilemiyorken onlar kendilerini olduğu gibi kabul ettiği için bizden daha çok yaşama sevincine sahiptiler. Her geçen gün bambaşka sürprizlerle karşılaştık. Bunlardan en etkileyici olanı tekerlekli sandalye basketbol takımlarının Türkiye Süper Ligi’nde yer aldığını öğrenmemdi. İnanılmaz! Benim için imkansız gibi görünen şey aslında deneyemediğimiz, kendi kendimize koyduğumuz engellermiş. O andan sonra benim için engel kelimesinin anlamı da değişti. Masa tenisinde Türkiye dereceleri, okçuluk takımları, badminton takımları, bilek güreşinde uluslararası dereceler... Sanki çok ütopik bir durummuş gibi hiç aklımın ucundan bile geçmezdi.
Kamp boyunca tüm liderlerime ve kampçılarımıza onlarca oyun oynatarak keyifli vakit geçirmeleri için çalıştım. Benim görevim hiç kimsenin yalnız hissetmemesini sağlamak, yapacak bir şey