Matmazel
@Bimatmazel
439 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
Lakin tek korkum; yarın ölebilirim kendimi tanıyamadan...
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Yaralar vardır hayatta, ruhu cüzzam gibi yavaş yavaş ve yalnızlıkta yiyen, kemiren yaralar.
Kan ve Tuz Beklentilerimi karşılamadı maalesef. Aslında oldukça akıcı ve konusu itibariyle ilgi çekiciydi. Bir eksiklik vardı ama ne olduğunu hala anlayamıyorum.
Ana karakter Ash Larkin’in kasap vitrinindeki koyunlar gibi bacağından asılmış ölü kız bedenleri görmesiyle başlıyor. Başta ana karakterin şizofreni rahatsızlığı olduğunu düşünmüştüm ama öyle çıkmadı. Yazar düşündüğümün aksine bir şey yapıp bu halüsinasyonları çok zekice kullanmış. Halüsinasyonlar dışında Ash’in hayatı seyrinde giderken bir gün kendisine benzeyen mistik bir kadınla tanışıyor ve akabinde olaylar zinciri başlıyor.
Kitapta bir şeyler oldu birden aşk yaşanmaya başladı sonrasında da o aşk birden dağılmaya başladı sonrasında çok bambaşka bir şeyler oldu ve ben sadece dışarıdan izlemiş gibi hissettim. Şu an mesela tam olarak neler olduğunu da anlanlandıramıyorum.
Sisler Bulvarı okuduğum ilk Atilla İlhan kitabı. Atilla İlhan'ın beğendiğim özelliği betimleme yeteneği oldu. Cidden şiirlerde güzel betimlemeler vardı. Kitabında isminin verilmiş olduğu Sisler Bulvarı şiirini de çok beğendim. Buraya da küçük bir parça bırakmak istiyorum.
"son yolcunun adı attila ilhan’dı
miyoptu kısa boylu bir adamdı
dostu yoktu yalnızlığı vardı
yazı makinasıyla binmişti
bizimle konuşmaktan çekinmişti
gözlerini görseniz korkardınız
polis’ten kaçıyordu derdiniz
bir cinayet işlemişti derdiniz
halbuki kendinden kaçıyordu"
