Şu anda kimin ruhunu taşıyorum? Bir çocuğun, genç bir adamın, dermansız bir kadının, bir tiranın, evcil bir hayvanın ya da vahşi bir yaratığın ruhu mu bu?
Ruhumu şimdi neyle meşgul ediyorum? Bu soruyu her fırsatta sormalıyım kendime ve soruşturmalıyım: Yönetici ilke denilen bu parçamda şu an neler oluyor?
Sabah istemeye istemeye kalkıyorsan şu düşünceyi aklından çıkarma; “İnsan olarak görevimi yerine getirmek için kalkıyorum.” Varoluşumun, dünyaya gelişimin nedeni olan şeyleri yapacaksam neden halimden memnun değilim?
“Ne kadar mutsuzum, bunlar geldi başıma.” diyor biri. Hayır, başıma gelenlere rağmen mutluyum. Çünkü etkilenmiyorum acıdan, ne eziliyorum şu an tarafından ne de gelecek korkutuyor beni.