Ve işte o anda onu gördüm: Portakal çiçeklerinin altındaki bir masada oturmuş, kitap okuyordu. Tanıdık parfüm kokusu portakal çiçeklerinin kokusuna karışıp burnuma gelince resmen başım döndü. Ağaçlardan birine asılı küçük hoparlörden kısık sesle Feyruz söylüyordu:
Ben sevgilime aitim, sevgilim de bana Ey beyaz serçe, bana soru sorma artık
Ne kimse yorulsun, ne de kimse üzülsün
Ben sevgilime aitim, sevgilim de bana