Günahlarımı tövbe suyuyla yıkıyordum lakin öyle bir pisliğe batmıştım ki günahlarım tövbenin saf suyunu bile kirletiyor gibiydi.
Reklam
Riya sahibi kesesine çakıl taşı doldurup pazarda gezen adam gibidir. Herkes onun kesesinde altın olduğunu sanır ona iltifat ederler hakikatte ise kendi de bilir ki o pazardan ufacık bir şey dahi alamaz.
Ne zaman huzursuz bir hâl beni yakalasa Allah o huzursuzluktan sonra daha geniş bir huzur nasip ediyordu.
"Allah'a karşı o kadar kabahatim, ayıbım, kayıbım var ki...
Bu ayıplarla huzuruna varmayı nasıl kabul edebilirim?" dedim. Bunun üzerine tebessüm edip:
"Allah insanı dünyada tövbesinden dolayı affeder lakin ahirette isterse mağfiret eder. Mağfiret nedir bilir misin? O günahı affeder, affetmekle kalmaz kulunun yüzüne dahi vurmaz ve kulu daha çok utanmasın diye tamamen üstünü kapatıp unutmasını sağlar. Yani o günahı hiç işlenmemiş kabul eder. İşte ben o mağfireti umut ederek af diliyorum."
Reklam