Gece oldu mu şehir sessizleşiyor da insanın kafasındakiler susmayı bilmiyor, yaşanmışlıkları anıyor kendi içini kendi yakıyor. İnsan geçmişi düşünmeden edemiyor, tek tek hesaplıyor yapbozun uyuşan parçalarını, önce seviniyor bu küçük oyunu oynarken fakat oyun bitip resmin tamamını görünce kafasına dank ediyor, kalbi kırılıyor kendine kızıyor nasıl göremedim gözümün önündeki gerçekleri diye, gece oldu mu insan garip bir hâl alıyor doğrusu :)