Büş

Minjun o zamanlar pes etmediğini sadece bir seçim yaptığını fark etti. O yoldan çekilme seçimi.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Suçluluk duygusunu şevkini bastırmıştı…
…Hepimiz öyleyiz, yaralayarak yaşıyoruz.
Çabalamaktan hoşlanmıyor değildi ancak eğer yaptıklarının sonucu buysa, hiç çabalamamayı tercih ederdi.
Artık sonu olmayan bir yolda yürüyor veya beton bir duvarı boş yere itiyor hissine kapılmak istemiyordu