Mnvvr Sngr
@Birkitapbirgun
Nevi şahsına mün-hasır bir kâtip, satır aralarında yaşayan.
Bugün, Türk edebiyatının en büyük ustalarından, özgürlüğün ve umudun şairi Nâzım Hikmet Ran'ı, aramızdan ayrılışının 63. yılında savgı ve özlemle anıyoruz.
"Yok öyle umutları yitirip, karanlıkta savrulmak... Unutma; aynı gökyüzü altında, bir direniştir yaşamak."
"Ve bir gün, mutlaka güneş doğar karanlıkların ardından; Bir ses yükselir içimizden inadına yaşamak dercesine."
~Nazım Hikmet Ran~
14 Ocak 1902 - 3 Haziran 1963
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kaçıncı kez Didem Madak'ın Ah'lar Ağacı... Keşke hepinize bu hiç tanıyamadığım ve artık hiç taşıyamayacağım kadının şiirlerini hediye edebilsem... Hırsızlar yerine onun şiirleri sarsa ruhunuzu. Unutmayın Didem Madak... Unutmayın Ah'lar Ağacı... Vasiyetimdir: Dalgınlıgınıza gelmek istiyorum. Ve kaybolmak istiyorum o dalgınlıkta...
2026 5. Kitap
Okudum. Bitti. Okumaya doyamadım. Bitmesin istedim.
Okurken hem gülümsedim hem içim burkuldu.
Bazı sayfalarda kendimi buldum.
Çocukluğumuzda susturulan her duygu, büyüdüğümüzde bir yerden konuşuyor. Kitap tam da bu suskunlukların hikayesini anlatıyor bize…
Okurken kendimle karşılaştım ve şunu anladım insanı en çok susturulan çocukluğu yoruyor ve bazı şeyler gerçekten söyleyince değil, saklayınca büyüyor.
Okurken fark ettim…
Hepimizin "söyleme bilmesinler" dediği bir şey var.
Çocukken susturulan ne varsa, büyüyünce içimizde konuşuyor. Söylemediklerimizle yaşıyoruz. İçimizde sakladıklarımızla büyüyoruz ve bazı şeyler gerçekte söyleyince değil, saklayınca ağırlaşıyor.
Ah Ethem, ah Nurten, ah Mürüvvet hangisine ah diyeyim bilmedim.
"Söyleme Ethem; söyleme bilmeyeyim"