Mnvvr Sngr
@Birkitapbirgun
Nevi şahsına mün-hasır bir kâtip, satır aralarında yaşayan.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bu kitapta bende kalan en güçlü duygu:
pişmanlık, dostluk ve affın ağırlığı…
Bazı hikâyeler sadece okunmaz,
insanın içinde uzun süre yaşar.
Yavaş ama derin bir okuma oldu.
Acıyı keşfeden küçük bir çocuğun, dünyayı sevgiyle güzelleştirme çabası...
Şeker Portakalı kalpte bambaşka bir iz bırakıyor.
"-İnsanın yüreği vardır. Zeze.
-Acıyınca ağlarlar."
Zeze’nin o kocaman yüreğiyle acının ne demek olduğunu bir kez daha hatırlıyorum. Ama her şeye rağmen sevmeyi ve hayal kurmayı da...
"Daha çok anlat, dedim.
Hoşuna gidiyor mu?
Çok. Elimden gelse bütün gün dinlerdim seni.'"
José Mauro de Vasconcelos’un bu ölümsüz eseriyle yolu kesişmeyen kalmamıştır diye düşünüyorum.
