Bana birisi, “İnsan ne ile yaşar?” diye sorsaydı cevabım şu olurdu: “Ne ile yaşayacağını bilemem ama ne olmadan yaşayamayacağını söyleyebilirim: Umut!”
Nietzsche der ki, "Bir nedeni olan, her nasıla katlanır."
Çok yakın olmadığımız insanların bile hatalarını bağışlayabildiğimizi,
yardım isteklerini geri çevirmediğimizi, onların bize dertlerini anlatmalarını sabırla dinlediğimizi düşünürsek bunu neden kendimiz için yapmayalım ki?
Hayat yolunda sen çabalarsın, bir şeyler değişir ya da değişmez. Sonucun ne olduğu, ne yapman gerektiği gerçeğini değiştirmez, her halükarda mücadele etmek zorundasındır. Hayat mücadele üzerine kurgulanmıştır.
Kendi değersizliğini onarmak isteyen birisinin yolunu dışarıdan içeri doğru çevirmesi gerekir. Bu öyle bir problemdir ki başka insanlar ya da eşyalar üzerinden bu eksikliğini onaramazsın.