Sevgi deposu dolmayan kişiler kendilerini kusurlu hissedebilir. Sevilmeye layık olmadıklarını düşünebilirler. Çocukken dolmayan depolar, yetişkinlik döneminde bu ihtiyaçlar karşılanıyor olsa bile eksiklik hissiyatı ortadan kaybolmaz. Geçmişte oluşan yarım kalmışlık ilerde de otomatik bir arayışa dönüşebilir.
Çocukken açılan yaraları ancak biz iyileştirebiliriz. Hiçbir sevgili, hiçbir çocuk, hiçbir arkadaşımız bunu iyileştiremez.
Yaralarımiza merhem sürmenin tek yolu, yaralı olduğumuzu fark edip kabul ederek onunla bütünleşmektir.