Birminikokur
@Birminikokur
74 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Kimse kimseye çok da bilerek zarar vermiyor. Herkes ilkin kendini düşünüyor sadece. Ve sonra bir tür can havliyle birbirinin omuzlarına basıyor,birbirinin omuzlarında yükselmeye çalışıyor. En çok da kendisine yardım etmeye çalışanların,en yakınlarının… Niyeyse kimsenin aklına el ele tutuşup denizden birlikte çıkmak gelmiyor.
Hayat mecbur bırakmadıkça insan hayatu boyunca hayatını sorgulamıyordu, sorgulamak için bir sebep gerekiyordu. Hayat pek çok kişiye bu sebebi veriyordu aslında; tesadüf sandığımız karşılaşmalar, kaderin oyunu sandığımız olaylar hayatın GÖR deme biçimiydi. Ama çoğunluk görmezden gelmeyi tercih ediyordu, hayatın akıntısının içinde kaybolup gidiyordu ya da büyük bir kayaya çarpıp parçalanıyordu.
Buna alışmıştım, daha doğrusu alışmak zorunda kalmıştım, n’apalım canım, o da böyle biri, diye düşünmek bana hak ettiğim değeri vermesini istemekten kolaydı. Çünkü hayatta bir şey istemenin bir yaptırımı vardı, talebim karşılanmazsa gereğini yapmam gerekirdi ve gereğini yapamayacağımı biliyordum.
