Kendi kendine yazarak konuşan insanlardan izin alıp onları sessizce dinlemek gibi birşey işte mektup okumak! Bir insanla kelimeleri arasına misafir olunca ayrıcalıklı hissederim hep. Çünkü orası insanın en gerçek halini yansıttığı yerdir. Tam bu yüzden çok da keyifli şeyler olmaz tanıklık ettiğin şeyler. İnsan yazarken yalan söyleyemiyor, çarpıtamıyor kendini, belki de o yüzden.
Bu kitapta kaybolmuş hisseden iki insanın mektupları var. Tanışmalarından sonra onları birde birbirinden, mektuplarından okuyorsunuz. Pek keyifli efendim. Okuyunuz.