Cerenn
@BirokurCeren
Başta hiçbir şey anlamadım ama yine de devam ettim. İyi ki etmişim. Sonrasında çok sevdirdi kendini. Ben iyi bir kitabı okurken kafamda film çekerim. Her sahne her konuşma canlanır, gözlerimin önüne gelir. Ve bu kitabı okurken dedim ki keşke bir yapımcı, yönetmen uyarlasa da izlesek. Piranesi yalnızlığın çaresini bulmuş ve bize gösteriyor gibiydi. Her iyi görünene güvenilmemesi gerektiğini de gösterdi. Detay vermeden nasıl yazılır hiç bilemiyorum.
Yazmayacağım çünkü hiçbir şey bilmeden okumanı istiyorum. En sevdiğim ilk 5 kitaba girdi şimdilik. Sakın vazgeçme.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Tüm kitap boyunca beni en çok etkileyen kısımdı. 2026’da çoğu erkeğin hatta ailenin kavrayamadığı bir konu. Birçok kişinin beğenmeyip kitap değil o, kitap okumuyorsun diye söylendiği bir kitapta onları sustururcasına yazılmış bir paragraf.
Teşekkürler Sarah J. Maas. Ben senden razıyım.
“Eşim olabilirsin,” dedi. “Ama hala kendinsin. Kaderine, hangi yolu seçeceğine ancak kendin karar verirsin. Ben değil. Dün kendi seçimini yaptın. Her gün kendi seçimini yapacaksın. Sonsuza dek.”
Boğazım düğümlenerek okudum. Filmden uyarlanmış bir kitapmış. Tam 37 yıl yazılmış, çizilmiş, oynanmış. 37 yıl önce de çocukların, gençlerin hayalleri dinlenmiyor, önemsenmiyormuş. Büyüklerin korkuları, çocuklarından istedikleri başarı her şeyi mahvetmiş en önemlisi de geleceğe dair umutlarını boğmuş.
Ve hala hayatımızda olan bu senaryo hala gençleri yıkıyor. Aklıma da bu sözden başka bir şey gelmiyor;
Hayaller, susturuldukça insan da ölür. Ve geriye, keşke’lerden başka hiçbir şey kalmaz.
Yani gerçekten bu muyuz, bu kadar mı dinlemiyoruz birbirimizi?
