Ama o hoşluğu yaşamış adam artık yoktu.Bütün bunlar bir başkasının anılarıydı sanki.
...
Gitgide artan bir ruhsuzluk! Tepeye tirmandigimi zannederken aslında bayır aşağı koşmak.Tam da böyleydi durum. İnsanların gözünde giderek yükselirken, aynı anda hayat da benden o kadar eksiliyor, ayaklarımın altından çekilip gidiyordu. Madem öyle, ölmeye hazır ol!
...
Belki de sürdürdüğüm yaşam, sürdürmem gereken yaşam değildir? düşüncesi takıldı aklına birden.
Aslında herşey, gerçekte o kadar zengin olmadıkları halde zenginlere benzemek isteyen, bu yüzden de ancak birbirlerine benzeyebilir insanların ki gibiydi.
Yüzünde "gereken herşey yapıldı, hem de tam gerektiği gibi yapıldı" gibi bir ifade vardı. Öte yandan, yaşayanlara yönelik sitem yada kırgınlık içeren bir ihtar da vardı bu yüzde.