“Sevmiyordu apartmanları! Apartmanlarda buzdolapları, elektrik süpürgeleri, elektrik fırınları vardı. Zenginler börek tepsilerini fırınlara göndermiyor, fırından dönen kızarmış tepsileri görüp imrenen fakir fıkaraya tattırmıyorlardı."
Bugün sinavdayiz ben 11im yanımda 9. sınıf tatlı bir kız oturuyor abla kopya verir misin ya diye sordu yapabildiğimi hatirladigimi veririm dedim neyse sorduğu 1 2 soruyu cevapladım en son orta Asya nerededir diye bir soru vardı onu sordu o zamanda ben kendi kagidimda bir soruyu cevapliyordum sen düşün ben bakicam birazdan dedim tamam dedi 5dk sonra bi baktım orta Asya nerededir sorusuna asyanin ortasındadır yazmış bastim kahkahayı arkamdaki çocukta gördü güldü falan hoca tabi sordu söyledik o da güldü karismayin kıza falan dedi neyseki silmesini söyledim
Rönesans döneminin en parlak hümanist düşünürlerinden, devlet adamı ve filozof Thomas More’un 1516 yılında Latincede kaleme aldığı ve siyaset felsefesinde yepyeni bir edebi türün öncüsü olan anıtsal eseri "Utopia", adalet, eşitlik ve ideal bir toplumsal düzen arayışını odağına alan sarsıcı bir sosyo-politik başyapıttır. Eser; o dönem İngiltere’sinin ve Avrupa’sının feodal baskılarını, yozlaşmış hukuk sistemini, savaş çığırtkanı krallarını ve mülkiyet hırsıyla gözü dönmüş asillerini açık yüreklilikle eleştiren kurgusal bir diyalogla başlar. Thomas More; bu karanlık toplumsal gerçekliğin karşısına, kâşif Raphael Hythlodaeus’un ağzından, Güney Yarımküre’de yer alan ve paranın, özel mülkiyetin, sınıf farklılıklarının bulunmadığı "Utopia" adlı o büyüleyici adadaki yaşamı dâhice bir alternatif olarak konumlandırır. Yazar; adadaki altı saatlik çalışma mesaisini, eğitimde fırsat eşitliğini, dini hoşgörüyü ve yöneticilerin halka hizmet etme zorunluluğunu cerrah titizliğiyle deşerken, insan doğasının hırs ve kibir gibi en zayıf halkalarını felsefi bir derinlikle sorgular. More’un o ironiyle örülü, felsefi katmanları hicivle harmanlayan ve her satırında idealist bir hümanizmin izlerini taşıyan görkemli dili; bu eseri basit bir hayal ürünü olmaktan çıkarıp, insanlığın adil bir dünya kurma hırsıyla, mülkiyet prangalarıyla ve ideal devlet arayışıyla olan ezeli imtihanını anlatan çok katmanlı edebi bir anıta dönüştürür.
Sana söyleyemediğim şeyler var
Kocaman bir mevsim devrilirdi içimize, dünya hafta sonları da anlaşılmazdı
Üçüncü sınıf yazarların bohem tavırları çay bardakları kadar hatırlanmazdı
