Kimlikten, aidiyetlerden kopuş bir modernlik değildi.
Dünyanın geri kalanı için, darmadağın olmuş kültürlerin içinde doğanlar için, değişimi ve modernliği alış farklı biçimlerde ortaya kondu. Çinliler, Afrikalılar, Japonlar, Kızılderililer ya Amerika yerlileri için, Yunanlılar ve Ruslar için, İranlılar, Araplar, Yahudiler ya da Türkler için modernleşme, sürekli olarak kendilerinden bir parçanın terk edilmesi anlamına geldi. Zaman zaman coşkuyla karşılandığında bile, hiçbir zaman belli bir burukluk olmadan, bir aşağılanma ve inkar duygusu olmadan yaşanmadı. Sindirilmenin tehlikelerini acıyla sorgulamadan. Derin bir kimlik bunalımına düşmeden.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Neden evrim bu kadar batıda gelişti de müslüman dünyasında bu kadar düş kırıcı oldu?
Başlığını daha bulamadım...Şiir
Hikayeler bilinmezlerle dolu, sırlarla örtülü,
Her biri ayrı bir acı, kimi söylenmeden gömülür.
Kim bilir hangi aşklar, hangi dertler gizli kalmış,
Söylenmemiş ne sözler, toprak kendi sinesinde saklamış.
Anlat desen, kaç gece anlatır toprak,
Kaç gece ağlar gökyüzü, belki yıldızlar bile ağlar.
Yüreği dayanmaz bazen, taş değil ki,
Gökyüzü, sence bu kadar yükü taşıyabilir mi?
Her yükün bir sahibi, her bir yükün sürgünü vardır,
Her beden toprağa döner sonuçta, her acı bir öyküdür aslında.
Herkes kendi acısını en acıklı sanır,
Ama her acı, bir sahibi için yaratılır.
İnsan nasıl yaşar, gökyüzü gibi sonsuz sanarak,
Oysa içinde küçük bir dünya, deniz gibi huzurlu, ateş gibi yakarak.
İnsan özünde bir çelişki, sevinçle hüznün dansı,
Yaşamak isterken ölümü düşler, ne garip bir balansı.
Sevgiyle kin, merhametle zalimlik iç içe,
Bencil ama fedakar, insan ruhunun eşsiz tezatı.
Çok şey fısıldar bize, ama duyduğumuz az,
Bu düzen, bu karmaşık hayat, nasıl anlatılır, nasıl yaz?
Tek iğrenç varlık insan mı, belki fazlası da var,
İstisnalar melek, ama insan, bazen sadece zarar.
Bu dünya, bu yaşam, her haliyle bir şiir,
Anlamak zor, yazmak daha da zor, bu sonsuz kavramın içinde bir gizem bir ihtişam,
Her bir kelimeyle, her bir duyguyla, insan ruhunun derin sancısı.
EDANUR OKUMUŞ.