Buket
@Bktkrtss
41 okur puanı
Eylül 2017 tarihinde katıldı
İnsan, duvarlarla çevrili, pencereleri parmaklıklı, kapısı kilitli, delilerle dolu bir odada bulunabilir, hatta tek başına bir tecrit hücresine tıkılabilirdi, ama içinde bulunduğu oda orası değildi aslında. İnsanın asıl bulunduğu oda hatıralarından, ilişkilerinden, olaylardan, bin bir çeşit görünmez güçten oluşuyordu. Bazen delüzyonlardan. Bazen halüsinasyonlardan. Bazen ar- zulardan. Bazen hayallerden, umutlardan ya da hırstan. Bazen öfkeden. Önemli olan, gerçek duvarların nerede olduğunun ayrımına varabilmekti.
Reklam
Puan vermedi·89 syf.·
2024 12. kitabı
Bir an gelir, en yakınındaki kişinin aslında hiç tanımadığın bir yabancı olduğunu anlarsın. Şükran anladı mesela. Çünkü yakın diye bir şey yok. Yakınlık ya da her ne ise insanları bir arada tutan şey, kelimelerle, hareketlerle, öğrenilmiş duygularla imal edilmiş, zayıf bir bağ, hiç beklenmedik bir anda kopuyor
Normal insanlar bu kopuşları anlamazdan geliyor, yabancılığı kabul ediyor, ufak tefek tadilatlar yapıyor, böy- lece hayat devam ediyor.
Evin duvarları hayatın alanını belirler, hayat evle hayat bulur, bir tanım kazanır.