BlackAutumn
@BlackAutumn
106 okur puanı
Nisan 2024 tarihinde katıldı
Kitap, Aiden ve Elsa’nın hikâyesi kadar dark değildi. O seri benim favorilerimden biri olduğu için onun yanında Acımasız Kral biraz sönük kaldı. Diğer kitabı daha çok sevmiştim açıkçası. Tek kitap olduğu için her şey çok hızlı gelişti ve bitti; ben seri okumayı daha çok seviyorum. Daha detaylı, sindire sindire ilerleyen hikâyeler bana daha hitap ediyor.
Çerezlik, bir günde okunup bitirilebilecek bir kitaptı. Rina Kent’in Türkçeye çevrilen tüm kitaplarını okuduğum için kıyas yapabiliyorum; bu kitap aralarında en “tatlı” dark romance’tı ama aynı zamanda en az beğendiğim kitabı oldu.
Ama Rina Kent’in bir büyüsü var: Sayfalar nefes almadan akıp gidiyor. Bir bakıyorsun kitap bitmiş. Yazım dili o kadar akıcı ki insan fark etmeden son sayfaya gelmiş oluyor.
Yine de Rina Kent ne yazsa okurum, bu asla değişmez. Zaten yazarın ilk dönem kitaplarından biri olduğu belli. Diğer kitaplarında yazımının ne kadar geliştiğini bu kitabı okuyunca daha iyi anladım. Her türlü okunur, Rina sonuçta.
Farklı olduğunu düşündüğüm ama yine de bir klasik dark romance daha. Beklentimi fazla yükseltmiştim; siz öyle yapmayın. Klasik bir kasabaya ve okula yeni gelen kızımız ve okulun “Mahşerin Dört
Uzun zamandır Türkçeye çevrilmesini beklediğim bir seriydi; sonunda geldi diyebiliriz. İki günde bitirdim neredeyse. Kitabın 2019’da yazıldığını düşünürsek, o dönemde (19 yaşındayken) okumuş olsaydım
Bu kitabı tamamen influence olup aldım. Okuduktan sonra bunların Pr olabileceğini düşündüm. “Ters köşe var” denildi, heyecanlandım… ama ilk 100–120 sayfa benim için tam bir işkenceydi. Olaylar pat diye oluyor, hiçbir şey sindirilmeden geçiliyor. Yazım berbat.
Smut sahneler fikir olarak yaratıcı olabilirdi ama yazım dili o kadar aceleci ve duygusuz ki… Dram ve gizem mi okuyorum, yoksa azgın çiftimizin saçma sapan Tavşancık ile koca ayı fantezisi mi ne okuduğum belli değil.
Buna rağmen kitabın vermek istediği mesajı sevdim. Özellikle yazarın teşekkür bölümünde, kitabı yazarken neyden esinlendiğini okumak beni gerçekten duygulandırdı.
Ama ne yazık ki tüm olayların son 50 sayfaya alelacele sıkıştırılması, klişelerle her şeyin ortaya dökülmesi kitabın etkisini çok düşürmüş.
Şunu da eklemem lazım:
Okurken bir sürü teori ürettim ve içlerinden biri doğru çıktı. Yani ters köşeyi öyle hemen anlayamadım; bu da merakımı diri tuttu. “Acaba hangisi?” diye sayfaları çevirmeye devam ettim.
Spoiler olabilir, buradan sonrası okunmasın:
Onu da açıkçası American Horror Story izlediğim için bir tık tahmin etmiştim.
Son olarak küçük bir sitem:
Bu kitabı zorla ciltli almak zorunda kalmak can sıkıcıydı. Lütfen yayınevleri, her kitabı ciltli basmayın ya da en azından karton kapak alternatifi sunun.
Mesajı güzel, yazımı zayıf ama merakta tutmayı başaran bir kitaptı.
Okuması bir ömür gibi gelen bir gotik kitapla geldim. Gerçekten bu kadar uzatmaya gerek var mıydı? Resmen beynim yana yana okudum. Sürekli “nefesim sıklaştı, korktum” tekrarları… Bir yerden sonra betimlemeleri anlamak için iki üç kez okumaya başladım çünkü bana fazlasıyla boş ve yorucu geldi. Küçücük bir olayı sayfalarca uzatmanın manası nedir sayın yazar?
Buna rağmen kitap, gotik kitaplar arasında favori olabilecek kadar iyi, fakat inanılmaz derecede yorucu. (Okuyanlar ne demek istediğimi çok iyi anlayacaktır.) Mesela kızımızın “ben fakirim” tripleriyle okula gitmeye karar vermesi resmen 70 sayfa sürüyor…
Birkaç cringe sahne vardı ama en komiği kesinlikle “8 euroya minik siyah ejderha figürlü bardaklarda latte alan öğrencilerden hiçbir zaman olamayacağım” tribi oldu.
Olaylar her zamanki gibi son 20–30 sayfada ortaya çıkıyor ve bence çözüm o kadar da wow değildi. Açıkçası beni hiç tatmin etmedi. Konu çok iyi, ilerleyiş de fena değil ama sonuç yine fazla basit kaldı. Bu tarz gotik/gizem kitaplarında her şeyin tek bir kişinin başının altından çıkması artık gerçekten baydı.
Çiftimizin arasındaki kimyaya 10 üzerinden 6 veririm. Daha iyilerini okuduğum için bana çok süper gelmedi. Bu kadar iyi bir trope varken çok daha güçlü bir tension beklerdim ama benim için oldukça zayıf kaldı.
Yazarın yeni kitabı çıkacak, onu da alacağım. Sonrasında yazarı okumaya devam edip etmeyeceğime karar veririm. Tüm bu olumsuzluklara rağmen, bu kitap yine de iyiydi.
