Kaç kere düşündüm kendi ölümümü ve cismimin çürüyüp gitmesini. Artık korkutmuyordu bu düşünceler beni; öylesine alışmıştım ki... Bilakis istiyordum ki zerrelere karışsın mevcudiyetim.
Sessizce, huzur içinde ve tek saniyede ölenler vardır bu dünyada; ölümle yirmi yaşındayken mücadele etmeye başlamışlar da... Onlar ki yağı bitip de yavaş yavaş sönen kandiller gibidir.