Sokaklar bitmezdi buralarda, uzar giderdi ulaşılamayan hayaller gibi. Geceler, senin ışıklı gecelerinden farklıydı. Kahkahalar yükselmezdi bu evden. Gece göğü gibi karanlıktı evdekinin yüreği.Rüyalar yatağa gömmez, yataktan sıçratırdı. Adı "karabasan"dı düşlerin, düştekilerin. Bilmiyordun. Geçmiş ve bugün vardı bu evde. Gelecek hep korkuturdu. Kalemler pembe kağıtlara aşk mektubu yazmazdı bu evde, samankağıtlarına kara mürekkeple hayata veda provası yapılırdı.