Ben sana rehber değil, ancak yoldaş olabilirdim, fakat yolu ikimiz de bilmiyorduk ve birbirimize yük olmaktan, birbirimizi şaşırtmaktan başka bir şey elimizden gelmiyordu.
Hani bazen yollarda çukur açılır ve üzerini kimse düşmesin diye kapatırlar ama yine de güven vermez bize o çukurlar ,kenarından geçip gideriz. İşte bizim içimizde de böyle çukurlar açılıyor hayatı yaşarken . Peki biz kendi çukurlarımızı neyle kapatıyoruz? İçini doldurarak güven veren yerler mi oluyor yoksa sadece üzerini örterek güvensiz yerler mi oluyor?🦋