Şimdi sevgi olmak bir şeydir, sevgiyle bir şey yapmak başka şeydir. Ruh olduğu şeyle bir şeyler yapmak için açlık duyuyor çünkü kendisini deneyimle bilmek ister. Ve kendisini aksiyonla gerçekleştirme yolları arar.
Bu dürtüye arzu deniliyor. Arzuyu öldürdüğünde Tanrı'yı öldürürsün. Arzu, Tanrı'nın "merhaba" deme isteğidir. Fakat Tanrı (ya da içinizdeki Tanrı) sevecen bir şey yapığında, Tanrı kendisini gerçekleştirmiş oluyor. Ve artık daha
fazlasına ihtiyaç duymuyor. İnsan ise, genellikle yatırımının geri dönüşüne ihtiyaç duyuyor. Birisini sevmek güzel ama ondan da sevgiyi geri almamız lazım.
Bu arzu değil, beklentidir.
İşte bu beklenti, insanın mutsuzluğunun kaynağı. İşte bu insanı Tanrı'dan ayıran şey. Feragat eden kişi Tanrı'yla ayrılığına, bazı Doğu mistiklerinin "samadhi" dediği deneyimle son vermek istiyor. Bu Tanrı'yla birleşmek, bir olmak, Tanrı'nın içinde erimek anlamına geliyor.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Düşüncelerin netleştikçe ve süreklilik kazandıkça, onları gerçeğin olarak ifade et. Yüksek sesle söyle. Yaratıcı gücü yönlendir, emir ver. "Ben" sözü en güçlü yaratıcı söylemdir. Ben" dedikten sonra eklediğiniz her şeyi evren size getirir. Bu deneyimleri size getirecek hareketi başlatır.
Evren başka türlü işlemeyi bilmez. Başka yolu yoktur. Evren Ben'e şişedeki cin gibi yanıt verir.
Bilmek, yoğun şükran duygusunun olduğu yerde olur. Şükran, önceden teşekkür etmektir. İşte bu yaratıcılığın en büyük anahtarıdır, yaratılacak olan için önceden memnuniyet duymak, önceden bilmek. Bu, Ustalığın göstergesidir. Tüm Ustalar önceden bir şeyin olduğunu bilir. (Olmuş olarak görür.)
Yaşamın en derin sırrı; yaşamı keşfetme süreci değil, yaratma sürecidir.
Kendinizi keşfetmiyorsunuz, kendinizi yeniden yaratıyorsunuz. Bu yüzden kim olduğunun arayışı yerine, kim olmak istediğini bilmenin arayışına gir.
