İddia ediyorum ki dünyada en kötü koşullarda bile hayatta kalabilmek için hayatın bir anlamı olduğu bilgisinden daha etkili olabilecek bir şey yoktur. Nietzche’nin şu sözleri çok şey söyler:“ Yaşamak için bir nedeni olan her türlü nasıl’a katlanabilir."
Ve yine bir şiirden alıntı yaptım: “Yaşadığın hiçbir güç deneyimlerini senden alamaz.” Sadece deneyimlerimiz değil,ayrıca yaptıklarımız, sahip olduğumuz büyük düşünceler ve çektiklerimiz kaybolmadı. Geçmişte kalsa da onları var ettik. Var olmuş olmak da bir tür varlıktır, belki de en keskin biçimi.
“Hayatında bir anlam,bir amaç,bir hedef bulunmadığını,bu yüzden de devam etmesine gerek olmadığını söyleyen kişiye acıyın; yakında kaybolacaktır. Tüm destekleyici argümanları reddeden insanın tipik cevabı şöyledir: “ Artık hayattan bekleyecek bir şeyim kalmadı.” İnsan buna nasıl bir cevap verebilir?