Sana çok büyük okullardan aldığım diplomaları sayabilir; ballandıra ballandıra mesleki başarılarından, toplumsal statümden, aldığım maaşın yüksekliğinden bahsedebilirim. Ancak bunu yapmakla sana sadece beni olduğum kişiden koruyan dış katmanlarımı göstermiş olurum. Kılık değiştirmemi sağlayan marka kıyafetlerim veya... daha hızlı kaçmamı sağlayan arabamın güçlü motorundan... yine herkesin bana saygı duymasını sağladığını düşündüğüm banka hesabımdan da bahsedebilirim. Bugüne kadar başkalarından beklediğim saygıyı, benim kendime göstermekten çok uzak olduğumu anlamamıştım. Gerçek kimliğimi ortaya koymaya cesaret edemediğim için bütün bu gösterişin ardına saklanarak kendimi rahatlattığımın bilincine vardım. Şu an seni kendimden kaçırtma riskini göze alıyorum, ama artık bugün çok başka bir yerdeyim, bu yüzeysellikten çok uzak istekler içindeyim. Bundan sonra beni neyin beklediği hakkında en ufak bir fikrim yok fakat artık bütün bunları istemediğimi biliyorum.
Hayallerimize ancak zorlukları kabul ettiğimizde erişebiliriz. Sence bebekliğimizde bin kere düşmüş olmasaydık bugün yürüyor olur muyduk? Ancak defalarca düştükten sonra dengemizi bulmayı öğrenebiliriz. Bu bir başarısızlık değil, doğal bir öğrenim sürecidir.
... Eğer araştırmacılar her çıkmaz sokağa girdiklerinde vazgeçmiş olsalardı bugün araştırma diye bir şey olmazdı.