Temet Nosce

Her türlü sevgi, üzerinde çalışmayı ve ateşli bir adanmışlığı gerektirir.
Reklam
Kimsenin sizi sevmesine ihtiyacınız yok. Sevgi içten gelir. İçimizde yaşar ve hep oradadır ama aradaki sis perdesi yüzünden varlığını hissedemeyiz.
Gerçekliğinizin bütünü, inandığınız her şey sizin kendi yarattıklarınız.
... belli durumlarda takınacağımız maskeyi kusursuz bir hale getiriyoruz. Rolümüzü sahneleyip oynamanın, olduğumuza inandiğimiz şeyi canlandırmanın ustaları haline geliyoruz.
Insanlar suçu kadere yüklemeyi sever çünkü o zaman hiç olmazsa isyan edecekleri, sığınacakları bir liman vardır. Demek ki acı çekerek yaşamak da insanlar için bir yaşam biçimi. Acının da vazgeçilemeyen bir tadı var. Ya da acı çekmek madde bağımlılığı gibi çok güçlü ve yapışkan bir duygu. Hani hep söylerim ya, bizim insanlarımız geçmiş yaşantıların ve kültüründe etkisiyle bir süre sonra acının tiryakisi oluyorlar.
Reklam