❝İnsan tek olmadığını anlamamış, anlayamamışsa ve anlayamıyorsa; Dünyâ, gerçekten de, çok, çok büyüktür; çünkü insan, zamana ve mekâna göre çok, çok küçüktür, ha var, ha yoktur.
Ve, öyle insanlar umutsuzdur, umutsuzluk delisidir, güçlerini, kuvvetlerini, yeteneklerini, bahtlarını har vurup harman savurur.
Ve, öyle insanlar, yatsıda doğar, sabah ezanı okunmadan, şafak sökmeden ölür.❞
Sayfa 14 - Ede Balı
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
❝Doğru, Dünyâ büyüktür... Çok, çok büyüktür; hatta Osman'ın kurabildiğinden de çok büyüktür. Fakat bir ömür için, tek insan içindir bu büyüklük. Bir soy için değil; bir soyun benimseyeceği, bir soya benimsetilecek bir amaç, bir ülkü için değil!❞
Sayfa 14 - Ede Balı
❝ Dünyâ'yı bize büyük gösteren bizim küçüklüğümüz, oğul. Hırsımız, sabırsızlığımız, bencilliğimiz. Önce bu yüzden küçülüyor, sonra da Dünyâ'yı çok büyük görüyoruz. ❞
Sayfa 13 - Ede Balı
Tatlı bir tebessüm yüzünde terlerken, iki adım atmıştı kapıya doğru ışıktan gözlerinin kamaşmasına aldırmayarak ve açılmış gözlerinin ışığa, daha ışığa yürüdükçe daha da acıyacağından emin olarak. Sevmek gibi bilmek de bela mı getirir? Ne yandan gelecekse razıydı. Mağaralarda artık yapacak bir iş, geçirecek zaman kalmamıştı.
5/10
2024 5. kitabı
Campanella'nın kaleme aldığı bu ütopya bir nevi komünizmi temel alıyor.
Özel mülkiyetin kendini beğenmişlik getireceğini ve zenginlerin kibirli, fakirlerin ise sinsi olacağını; her şeyin herkese ait olması ile bunu önleyebileceğini düşünmüş. Ama burada "her şey"den kasıt gerçekten her şey. Kadınlar, çocuklar, evler... Bu yüzden para da yok.
Güneş Ülkesi'nde herkes hep beraber üretiyor, yiyor, hep beraber eğitim görüyor, ülkeyi yönetiyorlar.
Eğitimle ilgili kısımlar hoşuma gitti. Çocukların hepsi hem bedensel hem zihinsel olarak eğitiliyorlar ve hangi alana eğimli ise orada eğitim görüyorlar. Sadece kendi alanlarında değil, diğer alanlarda da hatırı sayılır bir bilgi birikimine sahip oluyorlar. Bu eğitimleri sadece dinleyerek almıyorlar, hem gözlemleyerek hem uygulamalı olarak yerinde öğreniyorlar.
Yönetici ise "bütün bilim dallarını öğrenmeye hevesli, usta ve doğadaki nesneleri düşünüp taşınmaya yatkın" olmak zorunda.
Yöneticinin "Metafizikçi" ya da "Güneş" olarak anılması da astrolojiye önem vermelerinden kaynaklanıyor. Tüm adımları yıldızlara ve gökyüzündeki diğer olaylara göre planlıyorlar. Bu bir anlamda doğa felsefecisi olan Campanella'nın doğayı yaşamın merkezine koyma düşüncesiyle ilişkili. Her şeyin Tanrı'dan geldiğine, saygı duydukları Güneş'in bile Dünya'yı sadece "yakıp kavurduğuna" ama yaşamsal olayların gerçekleşmesinin Tanrı'nın elinde olduğuna inanıyorlar.
Yer yer katıldığım ve katılmadığım noktalar oldu ama okunması gereken bir ütopya örneği olduğunu düşünüyorum.
