Dilara
@Bookswithdilaraa
39 okur puanı
Aralık 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Freidacığımın basılmış tüm kitaplarını okuduğum için tabi ki bu kitabını da çıkar çıkmaz aldım. Açıkçası konusuna bile bakmamıştım. Sıfır beklentiyle başladım ve bence ortalama bir kitaptı.
Olayın ana örgüsünü burada çok anlatmak istemiyorum çünkü ne dersem deyim bazılarına spoiler olabilir. O yüzden karakterlerden ziyade kurgunun gidişatından bahsedeceğim.
İlk 150 sayfa bence sıkıcıydı. Açıkçası çok akmadı ve geç açıldığını düşünüyorum. Gerilim dozu da oldukça düşüktü bence. Bolca yalanların olduğu bir kurgu okuyorsunuz . Kitapta iki ters köşe var. Bir tanesi çok bariz belliydi. Yazara aşina olanlar yakalayacaktır eminim ki. Fakat son sayfadaki minik ters köşeyi hiç beklememiştim. O açıdan mutluyum . Bence iyi bir bitirişti.
Birde bir çok kişiyi rahatsız edecek bir nokta daha var. Yabancı bookstagramların da hep aynı sebepten bu kitabı eleştirdiklerini gördüm. Pedofili sayılabilecek bir durum mevcut kitapta. Ama bahsettiğim durumu öven ya da normalleştirmek isteyen bir yol izlememiş yazar. Bu yüzden ben sorun etmedim. Ama böyle şeylerden ne olursa olsun rahatsız oluyorsanız okumadan önce bilmeniz de fayda var .
Her zaman ki çerezlik Freida kitaplarından biriydi. Bundan bir önce çıkan İş Arkadaşı kitabı açıkçası bence daha iyiydi. Yine de beklentiyi çok yüksek tutmadan şans verilebilir.
Korku Ağı klasik bir vampir kurgusu. Vampir edebiyatını çok seven ve bu temada yazılmış çoğu kitabı okuduğum için maalesef beklediğimi alabilmiş değilim. Önsöz de yazar, gençlik yıllarında okuduğu Dracula‘ yı bir hayli sevip ondan esinlendiğini açıkça belirtmiş. Haç ile vampir kaçırma,kazık çakma, kutsal su, sarımsak kullanımı gibi modası 1975 de bile geçmiş sayılabilecek ögeleri bolca kullanmış ve üzülerek söylüyorum ki bunları okuması çok gülünçtü . Bu ögeler 1897 yılında yazılmış Dracula için gözümde gayet kabul edilebilirken aynı şeyi Korku Ağı için yapamıyorum. Bırakın birazcık bile korkmayı her haç kullandıklarında kahkaha atarak okudum.
Bir diğer şey ise kitabın asla 598 sayfa okunacak bir etkiye sahip olmaması. Bitmek bilmeyen kasaba betimlemeleri, bir daha görmeyeceğiniz karakterleri bile en az 3 sayfa anlatması okurken beni biraz zorladı. Ayrıca yazarın ikinci kitabıymış. Okurken bunu o kadar iyi anlıyorsunuz ki. Bir olmamışlık, acemilik var ve her sayfada bunu hissediyorsunuz. Özellikle de o final o kadar geçiştirilmiş ve özensizdi ki ..
Öncelikle bir müddet deniz kaplumbağası görmek istemiyorum. Okuyunca eminim hak vereceksiniz. Dawn okuduğum en tuhaf karakterlerden biriydi. Böyle birine bende ne kadar dayanabilirdim bilmiyorum .
Kitap bu sefer ofiste geçiyor. Natalie ve Dawn aynı iş yerinde çalışan iki kadın. Natalie ne kadar çevresi tarafından sevilen, bakımlı ve havalı biriyse Dawn da o kadar ışıltısı sönük, dışlanmış ve tuhaf biri. Aşırı dakik olmasıyla bilinen Dawn o sabah işe gelmeyince Natalie çok şaşırıyor . Sonra her şeyi değiştiren tedirgin edici, isimsiz bir telefon alıyor. Telefonda ki Dawn ve bana yardım et deyip telefonu kapatıyor. Sonrası hakkında bilgi vermeyeceğim zaten ummadık yerlere evrilip sürpriz bir sonla bitiyor .
O kadar merak uyandırıcydı ki sayfaları su gibi aktı. Sadece sonu farklı bitebilir miydi acaba dedim ama böylede çok sevdiğime karar verdim. Bence hikayenin gidişatına böylesi bir son daha iyi olmuş.
Eskiden aile üyesinden tek bir kişinin imzasıyla kadınların akıl hastanesine kapatıldığını biliyor muydunuz? Hemde doğru düzgün bir gerekçe göstermeden. Bu korkunç şeyi 10 yıl önce başka bir kitabı okurken öğrenmiştim. Düşünsenize bir erkek karısından bıktığı an hemen kurtulabilir, kızı sözünü mü dinlemedi hemen başından atabilir. ‘Esme Lennox Nasıl Yok Oldu’ tam da bu konu üzerine yazılmış.
Bir insanı silmek, hiç var olmamış gibi davranmak.. Esme’nin ailesinin yaptığı şey bu. Esme 1930 lu yıllardaki kalıplara sığmayan, evlenip çocuk sahibi olma hayalleri yerine okumak isteyen; bu istekleri yüzünden tuhaf ve aykırı bulunan 16 yaşında bir kız . Sırf biraz farklı diye ailesi tarafından 61 yıl akıl hastanesine kapatılıyor. Yıllar sonra Iris Lockhart adında bir başka genç kadın, akıl hastanesinden gelen bir mektupla o güne kadar varlığından bile haberdar olmadığı büyük teyzesi Esme Lennox'un taburcu edilmek üzere olduğunu öğreniyor. Ve bu noktadan sonra Esme’yi nasıl yok etmişler içimiz burkularak okuyoruz.
Kitapta 3 ana anlatıcı var. Esme, İris ve Esme’nin ablası Kİtty. Olay örgüsünde ki zaman atlamaları çok keskin. Bir cümle Esme’ye aitken alt satırda birden Kitty’nin sayıklamalarını okuyorsunuz. Başta tuhaf ve karmaşık geliyor ama zamanla hangi cümle kime ait anlamaya başlıyorsunuz.
Benim yazardan okuduğum ilk kitaptı. Hakkında bir hayli olumsuz yorum görmeme rağmen ben çok sevdim. Gerçekten de böyle şeylerin yaşandığını bildiğimden okurken sadece bir kurgu gözüyle bakamadım. Seni hiç unutmayacağım Esme..
Kalp Şeklindeki Kutu Stephen King’in oğlu Joe Hill’den okuduğum ilk kitap fakat son olmayacağı kesin .Kurgusu, akıcılığı o kadar güzeldi ki kesinlikle çok sevdim.
Judas Coyne, ürkütücü şeylerin koleksiyonunu yapan bir metal grup solistidir. Bir gün kendisine gönderilen bir maille bir siteden hayalet satın alır. Satın alma işlemi sonrası kalp şeklinde kadife bir kutuyla beraber bir takım elbise Judas’a gönderilir. Bu takım elbise ile evde yaşlı bir adamın hayaleti dolaşmaya başlar. Ürkütücü rüyalar, zihnini kontrol edemediği anlar ve hayalet yüzünden korkunç şeyler yaşamaya başlamasıyla Judas, hayaleti satın almakla korkunç bir hata yaptığını anlar ama artık çok geçtir . Geçmişte yaptığı bir hata yüzünden hayalet kendine gönderilmiştir ve ondan kurtulmak çok güçtür .
Kitabın konusu özgün ve dili inanılmaz akıcıydı. Fakat içerisinde rahatsız edici unsurlar (intih*r,tecav*z, kendine zarar verme gibi ) olduğunu söylemeliyim. Herkese hitap etmeyebilir. Ben rahatsızlık duymadan keyifle okudum. Adeta bir film izliyormuşum gibiydi. Bu tarz doğaüstü kurguları okumayı sevenlere şiddetle tavsiye ediyorum
