Cennetteki azizler saflıktan ve güzellikten ayrılabilir miydi?Onların anlatılacak bir yanı yoktu.Ama ya çamurdaki azizler;işte asıl ebedi harikalar onlardı.Hayatı yaşamaya asıl değer kılan,onlardı.Adaletsizliğin,kötülüğün çirkefinden yükselen ahlaki görkemi fark etmek;kendinden uzaklaşarak çamurlu gözlerdeki zor fark edilen ve uzak güzelliği yakalamak;bütün o zayıflığın,irade zaafının ve ahlaksızlığın içinden,tüm o cehennemi vahşiliğin arasından yükselen gücü,hakikati ve yüce manevi donanımı görmek...