“Lan, sus! Ben biriyle baş edemiyordum, birken iki oldular. Allah ım, sabır ver. Sen de gel yanıma. Kedi gibi sindin Kutluhan babanın eteğine. Ben Hüma ve Leyla’ya cadı, diyordum. Asıl cadıyı başıma sarmışım.”
Nazenin belli belirsiz tebessüm etti bu kez. “Yanlışın var, Binbaşı,” dedi. “Başına değil, gönlüne sarmışsındır.”