NUR

Sevdiğim benim olsaydı, buralarda kalsaydım, ormanlarda yollarda gezinseydim belki kaybetmezdim huzurumu ne dersiniz? Beni düşmanca bir şeye süren, yaşamanın kendisi herhalde; peki ama neden yaptı hayat bunu? Geride bıraktığım her şey, onların yerine şimdi elde ettiklerimden iyiydi. Görgülü, zengin bir eve geldim, orada ne otlar vardı, ne yollar. Bazı şeyler öğrendim, biraz daha iyi konuşmasını öğrendim. Bir zamanlar bizim burada olan topal doktor şimdi görseydi beni, tanıyamazdı! Yetmez mi? Fakat biri de vardı ki, benim gibi hatalı konuşur, ruhunu sevinçten alevlendirirdi bu şu var ki Yanlış bir harekette bulunsa, önüne bir engel çıksa, hislerini ifade edemese, bunun ne güzel bir şey olduğunu duyardım. «Çok güzel!» derdim içimden. «Ah, daha çok vur başını, daha çok sendele, daha çok!» Çünkü benden daha becerikli değildi, aynı soydandık.
Sayfa 76·Kitabı okudu
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Acıyarak ona bakıyorum: Kalbimde hiçbir yeri yok, fakat esenlikler diliyorum ona...
Sayfa 76·Kitabı okudu
Kalbim o kadar yaralıydı ama, havadan sudan konuşarak mertçe dayandım buna…
Sayfa 75·Kitabı okudu
Ah, evet, onunla öyle anlarım olurdu ki, hayatımın bütün öteki insanları bir yana, hep onunla olayım isterdim; fakat... Onu öyle seviyordum ki, o gelince bütün dünya silinirdi gözümden...
Sayfa 40 - Belki de gerçek yakınlık, bir insanın yanında dünyanın eksikliğini hissetmemektir kimbilir…·Kitabı okudu
Saadet mi? Yok canım! dedi gene. “Saadet gelecek olsa gözlerimi diker, bakakalırım hep; çünkü o kadar yabancıyım ona. Kısa zamanlar vardır tabii, başka vakitlerden daha iyi vakitler. Bu belli bir şey.
Sayfa 39 - Bu satırları okurken, saadetten çok onun hasretini tanıdığımı fark ettim, bazı duygular eski kitapların arasında, kaybettiğimiz insanların hatıralarında daha yakındır bize…·Kitabı okudu