Bora Altunbulak
@Bora166
Üniversite
32 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Lanet olsun şu parmaklıklara!" diye haykırdı mübaşir.
Sonra başını, bana doğru çevirdi ve;
"Ah! Ne kadar talihsizim, değil mi? Bütün tütünüm gitti işte!" dedi.
"Ben, sizden daha çok şey kaybediyorum," diye karşılık verdim gülümseyerek.
Yere dökülen tütünleri toplamaya çalıştı; bu arada dişlerinin arasından söyleniyordu;
"Benden daha çok şey kaybediyormuş! Dile kolay. Paris'e varana kadar tütün yok! Ne kadar kötü!"
Reklam
Kitabın en dikkat çekici özelliği, okuyucu kısa sürede içine dalıp karakterlere aşina olabiliyor ve hatta bir yerden sonra kendinizi doğrudan kurgunun içerisinde bir yerlerde görüyorsunuz. Son anına kadar ne olacağını bilmeden okunabilen ender kitaplardan açıkçası.
——— spoiler ———
Kanımca, okuyucuya en büyük katkısı; iyi niyetli olmanın, iyi insan olmak için yeterli olmadığı felsefesini empoze etmesidir. Gerçekten de katıldığım bir düşünce bu, istediğiniz kadar içiniz temiz olsun, dışa ne yansıtabiliyorsanız siz toplumun gözünde o olacaksınızdır ve gerek ahlakî anlamda gerekse yargı boyutunda o kurallara uyabildiğimiz kadar “iyi”sinizdir. Zira, yazar öyle bir raddeye getiriyor ki insanı, son bölümdeki George’un Lennie’yi vurmasına kızamaz hale geliyor hatta ikisi adına da seviniyorsunuz. Bu anlamda karmaşık duygular yaşatan başarılı bir eser olmuş.
Kitaptaki hikaye hiç ilgi çekici ve merak uyandırıcı gelmedi, anlatım da aynı şekilde sıkıcıydı. Bir türlü içine giremedim. Açıkçası hikaye dramatik hale getirilmeye çalışılmış ancak fazlasıyla zorlama olmuş. Yazar kendini kasmış desem yeridir hatta.
Livaneli’nin “şişirilmiş balon” olan bir kitabı diye düşünüyorum.
——— spoiler ———
Özellikle o Angelina Jolie’nin geldiği bölümde iyice soğudum. Bir romandan beklediğim beni alıp farklı bir dünyaya götürmesidir. Roman benim dünyama gelince istemsizce uzaklaşıyorum. Daha profesyonel bir kurgu beklerdim. Hayal kırıklığı oldu.
——— spoiler ———
