Artık karşımda oturan general ve mühendisi (sıcak, harika insanlar) tanımıyordum, giderek daha az duyuyordum onları, bugün tekrar yemeye başladığım yemek de (dün ağzıma lokma koymadım) beni o kadar rahatsız etmiyordu, yemekten sonra konuşulan hesap meselelerinden anladım ki küçük sorunlar uzun çözümlerden daha net geliyordu bana, bunu fark ettiğimde açık pencereden görünen manzarada çam ağaçları, güneş, dağlar ve bütün bunların ötesinde bir Viyana sezgisi vardı.