Siher
@Borgesvari
Şu anda okuduğu kitap
Marias iyi bir yazar ama kesinlikle benim yazarım değil!
İlk 
Yarın Savaşta Beni Düşün kitabı ile başlamıştım Marias okumaya, sonraki bütün okumalarım oradaki kalemin naifliğini özlemekten hep, her kitapta onu bulurum heyecanı ile başlayıp hayal kırıklığı yaşıyorum.
Bu üçlemede de ( en azından 
Yarınki Yüzün Cilt: 1 Ateş ve Mızrak 
Yarınki Yüzün Cilt: 2 Dans ve Rüya üçüncü cildi okumadım ve okumayacağım gibi) ne anlattığı konu ne kurgu ne de üslup beni tatmin edemiyor. Bu kadar kayıtsız kaldığım ve mekanik bir şekilde okuduğum içine giremediğim başka bir kitap yoktur herhalde. (Proust'un 2,3,4 ve 5. ciltlerini saymazsak tabi )
Yer yer öğüt verdiği noktalarda sinirlendiğim, aforizma kasmalarına gerildiğim, yaptığı ve büyük ihtimalle edebî olduğunu düşündüğü tekrarlardan delirdiğim, üçlemenin alt başlıklarındaki kelimelerin kurgudaki basitliğinden okurken gözlerimin kanadığı eşsiz bir okuma oldu gerçekten.
Metis kapaklarına puanım ise 1(bir) Yarınki Yüzün Cilt: 2 Dans ve Rüya kadın neydi öyle ya Feriha gibi msjdjskjdjjdjd
Ha diyeceksiniz ki madem o kadar sevmedin neden 2 cildi bu kadar kısa sürede bitirdin? Köye geldim ve yanımda okurum diye sadece bu üçlemeyi almıştım, köyde yapacak hiçbir şey yok,internet yok, hayat yok... Her gün 200 sayfa kitap okuyup berbat bir Netflix yapımı film izleyebiliyorum sadece. Harika geçiyor resmen(!)
Yarın Savaşta Beni Düşün kitabı ile başlamıştım Marias okumaya, sonraki bütün okumalarım oradaki kalemin naifliğini özlemekten hep, her kitapta onu bulurum heyecanı ile başlayıp hayal kırıklığı yaşıyorum.
Bu üçlemede de ( en azından Yarınki Yüzün Cilt: 1 Ateş ve Mızrak Yarınki Yüzün Cilt: 2 Dans ve Rüya üçüncü cildi okumadım ve okumayacağım gibi) ne anlattığı konu ne kurgu ne de üslup beni tatmin edemiyor. Bu kadar kayıtsız kaldığım ve mekanik bir şekilde okuduğum içine giremediğim başka bir kitap yoktur herhalde. (Proust'un 2,3,4 ve 5. ciltlerini saymazsak tabi )
Yer yer öğüt verdiği noktalarda sinirlendiğim, aforizma kasmalarına gerildiğim, yaptığı ve büyük ihtimalle edebî olduğunu düşündüğü tekrarlardan delirdiğim, üçlemenin alt başlıklarındaki kelimelerin kurgudaki basitliğinden okurken gözlerimin kanadığı eşsiz bir okuma oldu gerçekten.
Metis kapaklarına puanım ise 1(bir) Yarınki Yüzün Cilt: 2 Dans ve Rüya kadın neydi öyle ya Feriha gibi msjdjskjdjjdjd
Ha diyeceksiniz ki madem o kadar sevmedin neden 2 cildi bu kadar kısa sürede bitirdin? Köye geldim ve yanımda okurum diye sadece bu üçlemeyi almıştım, köyde yapacak hiçbir şey yok,internet yok, hayat yok... Her gün 200 sayfa kitap okuyup berbat bir Netflix yapımı film izleyebiliyorum sadece. Harika geçiyor resmen(!)Resitatif*
77 sayfalık öykünün 42 sayfası önsöz ve önsözü yazan abla(Zadie Smith) uzun uzun öykünün ana karakteri olan iki kız çocuğunun hangisinin siyah hangisinin beyaz olduğunu bulmaya çalışıyor. Bulmak isterken birçok noktaya değinse de önsöz beni baya baydı. Neyseki önce öyküyü okumuştum.
Anlatıcı Twyla beyaz, Roberta da siyah ve bu ilk sayfadan bellidir aslında. Twyla Roberta'yı görünce onu odada istemez ve annesinin "onların saçlarını hiç yıkamadıkları ve tuhaf koktukları" sözünü hatırlaması yeterli de artar bile bunu kanıtlamaya. Ha yetmez diyorsanız ikinci buluşmada Roberta, Twyla ırk mevzusundan soğuk davranır ve Jimi Hendrix ile buluşmaya gider. Roberta beyaz olsaydı ve siyah olan Twyla'ya soğuk yapıp sonra neden siyah bir protest gitaristle görüşmeye gitsin. Üçüncü buluşmaları ve protestolara değinmiyim bile yoksa bir 40 sayfa sonsöz de ben yazacam. Sinirlendimsjxhjsjdjdjs neyse iyi bir öyküydü okuyun!
Nobeli alan ilk siyah kadın olmanın ağırlığı var elbet. Kimliği romanlarını şekillendiriyor ve iyi ki de öyle. Ama bu öykünün yayınevi tarafından sadece bir bulmacaymış gibi yutturulması beni gerdi. Diyelim ki yeterince belli olmasaydı karakterlerimiz( ki bence belli) ne fark ederdi ki?