Burak harman
@Bosphorusbh
İstanbul
7 okur puanı
Ekim 2016 tarihinde katıldı
20 sene önce ağlayarak okuduğum bu kitabı bugün bir sahaftan çocuğum için cd li bir şekilde bulmanın mutluluğu içindeyim. Her yaştan, her nesilin okuması gereken müthiş bir kitap. Bu kitap sadece okunan değil okurken de bizzat yaşanan bit kitap. Yeri geliyor kah Salih Bozok oluyorsunuz, yeri geliyor kah Mim Kemal oluyorsunuz. Ataya saygısı olan herkesin sadece okuması gereken değil, aynı zamanda okutması gereken bir kitap. Bu kitabı okuduğum zamandan beri ağlamadığım bir on kasım hatırlamıyorum. Belki de bu kitap sayesinde her on kasım günü saat 9.05 de sirenler çalarken, Mim Kemal'in "aman yarabbi" diye haykırışlarını ve Salih Bozok'un kalbine sıktığı o kurşunu her zerrede hisediyorum.
-Can_Dundar362.jpg){kind=small}
Reklam
Hani bazı dizilerde derler ya gerçek bir hikayeden uyarlanmıştır diye ama sadece o karakterler gerçektir olaylar kurgudur ya da tam tersidir, işte bu kitap da öyle bir kitap. Karakterler gerçek fakat olaylar cok guzel bir kurgudan olusuyor.
Düşünün ki bir filozof olan ve dile,dilin sınırlarına, dilin sınırlarının hayatımızda oluşturduğu sınırlara kafayı takmış olan Wittgenstein,irlandada devrimin ve bağımsızlığın öncüsü ünlü Connolly ve yazarın bize ; "Platon'dan Nietzsche ye butun yazarlari büyük bir heyacanla okuyor,fakat okudugu her kelimeye inanmak ile hepsini birbirinin aynı supruntuler olarak görüp bir kenara atmak arasinda bocalayıp duruyordu. Beğenisi Tolstoy ile Dostoyevski arasında bölünmüş gibiydi: Sabahları tertipli, tanrı korkusu olan dindar biriydi, aksamlariysa tatlı dilli, yırtıcı ve şeytani biri olur,şehvetle sinsi sinsi dolanıp, ateşli geceler geçirirdi.Buyuk trajedilerin insanı adam ettiginden bahsetse de, kendisi kederden biraz olsun nasibini almamıştı. Basit, açgözlü, masum, duygusal ve obur biriydi." diye tanıtmış olduğu Mihail Bahtin'i bir odaya tıkıyoruz ve bir de bunların üstüne tuz biber niyetine biraz da "ulysess" in Leopold Bloom'unu serpistiriyoruz.
Adeta entellektueliteden yıkılan bir cennet mahallesi.. bir tarafta tek dilegi kafa dinlemek olan bohem bir hayatin arayışları , diger tarafta bagimsizlik derdine dusmus bir komutanin can havli, bir tarafta sosyalizmin ayak sesleri...
Adından da anlaşılacağı gibi melankolik ve bir o kadar da realist düşüncelere sahip bir kitap intihar. Genç yaşta intihar eden bir dostuna arkasından seslenir bir biçimde yazılan kitap; aslında hem intihar ettikten sonra geride kalanlarla empati yapıp intihar ettiğini hem de intihar gibi bencilce,korkakca, yılmışca bir davranışın tüm özelliklerinin farkında olmasına rağmen bu sebeplerden dolayı intihar etmediğinin bir belgesini hazırlamış adeta.yazarin kitap bittikten 10 gün sonra intihar etmesinin sebeplerini, satır aralarına ve kitabın bütününe aktaran yazar belki de dostuyla değil,geleceğe giderek intihar eden kendisiyle bir monolog içindedir. Özetle bana göre hacminden çok daha büyük düşüncelere sahip, Fransız edebiyatının tozlu raflarında çok parlayamamis nadide bir eser. Okumanızı ve ölüm hakkında ( her gün TV lerde gördüğümüz intiharlar, ölen yakınlarınız, geride kalanlariniz) daha romantik bir bakış açısıyla bakmanizi öneririm.
