Zamanın bir anını bile doğaya uygun geçir ve memnuniyetle ayrıl yaşamdan; tıpkı onu yaratan toprağa ve yetiştiren ağaca şükranlarını sunmak için olgunlaşınca yere düşen bir zeytin tanesi gibi.
Birkutu kitap aracılığı ile elime geçmiş ve bu tarz kitaplar abonelikten vazgeçmeme sebep olmuştur. Çok fazla gönderme, çok fazla yabancı kelime, çok fazla tasvir ve insana hiç bir şey katmayan bayık bir hikâyesi var... Yazar sanki ne kadar dolu bir insan olduğunu ve ne kadar süslü yazabileceğini gösterme çabasına girmiş. Okunmasa da olur.