Bozok Han
@BozokHan
60 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Keşke Başladığı gibi BitseydiEdebiyat
Mehmet Berk Yaltırık beğenerek kitaplarını ve öykülerini okuduğum bir yazar.
Bu kitabı biraz geç gördüm görür görmez aldım.
Başlarda karanlık ve kasvetli bir havada başlıyor ve kötücül bir varlık olan "Azim İfrit" ile korku okuyucusunu selamlıyor. Bu kötücül yaratığımız çok kıskanç, öyle kıskanç ki aşık olduğuna bakan başka gözleri vahşetli bir ölüm bekliyor tabi başlarda.
Ama romanın gelişme kısmına geldiğimizde bizim "Azim İfrit" bu kıskançlığını kaybediyor ve kötülüğünü ve vahşiliğini yitiriyor. Tıpkı yazarın son romanlarında olduğu gibi burada da karşımıza eşkıyalar, İstanbul zorbaları, kabadayıları çıkıyor.
Hatta bir yerden sonra bizim kötü varlığımız "Azim İfrit" bu eşkıya ve kabadayılardan daha fazla insan gibi görünüyor. Bu eşkıyalar, kabadayılar o kadar kansız, kötü ve ırz düşmanları ki okurken "Azim İfrit" bunları götürse diyorsunuz.
Romanın sonu da bir o kadar kolay geliyor zaten tek gücü kadın karakter olan "Periveş" i alıp hayaller dünyasına götürmek olan "Azim İfrit" için son tekrarlanan bir kaç kelimenin lokasyonuyla geliyor.
Amma çok güzel bir dönem İstanbul u anlatılıyor o dönemin havası ve yaşantısı gözler önüne seriliyor.
Açıkçası korku ve gerilimin insan karakterlerden değil hayali yaratıklardan geldiği daha çok korku unsurlarının olduğu romanlar beklentim, yazardan. Ki bir çok öyküsü var o şekilde olan "Kemençe" öyküsü yine bir kitabında geçen "Define" öyküsü çok iyi korku unsurları içeriyordu.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kitap güzel ama devamı?
Yazarın dili çok akıcı kitap ise elinize aldığınız andan itibaren sizi içerisine çekiyor. Fantastik karakterlerin çoğu muhakkak aşina olduğumuz karakterler ama bakış açısı çok farklı. Tek sorun devamı gelmeyen romanlara eklenen bir eser olması.
Göksel Etkisiz Göksellik
Yazarın bu kitaptaki hayal gücüne hayran olmamak elde değil. Başlangıç ve gelişim safhaları inanılmaz güzel. Yaşlanma illetinden azat olmuş Atahunalp Urumgalatlı, adlı baş karakterin etrafında cereyan eden olaylar anlatılmakta olan kitapta, başlangıç efsaneydi. Aha dedim, inanılmaz, fantastik, göksel varlıklarında dahil olduğu, bir hikaye bizi bekliyor amma... Gel gör ki hikaye bir çiftlikte tıkandı, sahne trajedisine döndü durdu. Hele düğümlerin çözümlendiği o sonuç başlangıcı, tam ters köşe yaptıracak cinsten oldu, iyi yönde değil amma. Göksel varlıklarla başlayan bir olay örgüsünde göksel varlıkları görememek olmadı. Bir 9 lar konseyi falan olsaydı yada 5 ler meclisi, hadi hiç te yoksa Berthamel biraz olaya dahil olsaydı, o gereksiz çiftlik gerilim/dramaları yerine. Yine de Nikola Tesla nın dahil olduğu bir hikaye olması güzeldi.
Duasız olmaz
Benzer bir konuya sahip olan eseri (Esrarnâme) yıllar önce okumuştum açıkçası o kurgu olarak daha iyiydi ama anlatım olarak daha az tatminkardı.
Öncelikle yazar tarafından imzalanmış bir eseri almış olmak güzeldi, gerçi bilerek almadım, aldığım site tarafından gönderildi.
Eser hakkında ise; ilk başlarda, çok güzel başlayıp, Zeynep karakterinin, büyücü Haydar ile karşılaştıkları 2.bölüm, beklentimi tavana çıkardı, taaki Atıf Hoca nın katledildiği yere kadar, işte ne olduysa oradan sonra kitap kurgusal olarak benim için çöküşe girdi. Zaten hüddamlar falan tam bir fiyaskoydu benim için, hele içi boş "can bedenden çıkıncaya kadar" cümlesi tuz ve biberi oldu. Cinlerle savaşamayan hüddamlar, duanın gücünün yetersiz gösterilmesi ve insan karakterinin çok güçsüz betimlenmesi hep negatif yönler.
Eşref-i mahlukuz, lakin korumasız olabiliriz ama Allah a imanla yapılan duanın gücü koruma için yeterli. Mesela yıllar önce okuduğum, bu tarzda yazılmış "Zifir" var, orada da cinlerle insan oğlu arasında yapılan kıyamet gibi bir savaştan bahsedilir; bu savaşta dünyanın bir çok ülkesi büyük kayıplar verirken Türkiye üstün güç olarak rol alır, neden? Savunma bakanlığında tüm mühimmat üzerine dualar okuyan imamlardan oluşan bir kısım var ve bu mühimmatlarla yok edici, etkili atışlar yapılabiliyor. Yine "Cinadem" var her gece gelen ziyaretçilerden korunmak için çeşitli sureler ve ayetler kullanılıyor. İşte bunu demek istiyorum, madem İslami korku yazılıyor, İslami kaynaklarda geçen, korunma dualarının hükümsüz, işe yaramaz gibi gösterilmesi çok güzel olmamış, kanaatimce.
Duasız bir şey yazmak istenirse mesela zombi, vampir karakterleri yada ne bileyim mumya kullanılabilirdi cinlerin yerine.
Çok değişik bırakıldı sonu acaba devamı nasıl gelecek onu da merak etmiyor değilim.
Çok da Tekinsiz Değil
Genel havası ve yazım şekliyle yazar bana Lovecraft okuyormuşum hissini verdi tek fark Lovecraft daha karanlık anlatıma ve tarifsiz bir kasvete sahip, bir de gereksiz uzun tasvirlere, tekrar eden kelimelere (örneğin o öyküde sürekli tekrar eden ,dekadan, dekadanlar) ama Arthur öyle değil hikayelerinde ışık var bir kasvet çökmüyor içinize. Bir de hikayelerinde Türklere de yer vermiş olması gülümsetti. As bayrakları as.